Tzeni Kosmidou στο φατσοβιβλίο
"Ανέκαθεν έτρεφα μεγάλη αγάπη για την ιδιαίτερη πατρίδα της μητέρας μου. Πίστευα ότι οι άνθρωποι είναι αμόλυντοι και περήφανοι γιατί ο αέρας που φυσά εδώ στα μέρη μας είναι καθάριος.
Πονάει η ψυχή μου να βλέπω μεγάλη μερίδα αυτών να σκύβουν το κεφάλι σαν σύγχρονοι Νενέκοι χάρη ενός μικροποσού, είτε ενός προσωπικού ρουσφετιού, είτε υποκύπτοντας στο καθεστώς του φόβου και της τρομοκρατίας που ορισμένοι προσπαθούν να επιβάλουν όπου δεν καταφέρνουν να κάνουν την δουλειά τους τα δύο πρώτα.
Καταγόμαστε από μέρη ηρώων που έχυσαν χωρίς δεύτερη σκέψη το αίμα τους χρόνια πριν για να μπορούμε εμείς να ζούμε σήμερα ελεύθεροι.
Είναι δυνατόν οι απόγονοι τους να θέλουν να ξεπουλήσουν αυτή την ελευθερία τόσο φτηνά σκύβοντας το κεφάλι στους τοπικούς εκφραστές του παλαιοκομματισμού που οδήγησε τη χώρα στην μνημονιακή κατοχή κάτω από το ζυγό της οποίας ψυχορραγεί όλη η χώρα;
Είναι δυνατόν προσωπικά μικροσυμφέροντα, μικροκακίες και φόβος να βαραίνουν περισσότερο από το καλό του τόπου και των παιδιών μας;
Η απάντηση θα δοθεί από όλους εμάς την Κυριακή 25 Μαϊου στην κάλπη. Τα νέα παιδιά θα έχουν στραμμένα τα μάτια τους πάνω μας και αν υπάρχει ζωή μετά θάνατον το ίδιο και οι πρόγονοι μας.
Είμαι περίεργη να δω πόσα χέρια θα έχουν την ψυχή να τους ξεπουλήσουν".
Υ.Γ.
Υπάρχουν τελικά αρκετοί Έλληνες και Ελληνίδες ακόμα στην Ελλάδα. Είναι όμως αρκετοί για να εξελληνίσουν τους νεοραγιάδες;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου