είπε και ένα δάκρυ έτρεξε από τα
μάτια του γηραιότερου ενός χωριού.
Ο καλός μας ο Θανάσης τότε λέγεται πως τον αγκάλιασε με στοργή και του είπε: "Θέλω να σε βλέπω να χαμογελάς και θα κάνω ότι περνά από το χέρι μου".
Σε ένθετη εικόνα του χρονογραφήματος βλέπουμε ότι το παράδειγμα αυτού του μεσσιανικού τύπου ανδρός της ιστορίας μας φαίνεται να ακολουθεί και ένας καλοντυμένος ακόλουθός του (σε κατά παραλληλία με γνωστή θρησκευτική διήγηση ρόλο αγαπημένου μαθητή) που ποζάρει με γοητευτικό χαμόγελο σε τρυφερό ενσταντανέ με το ένα χέρι περασμένο πάνω από τον ώμο συμπαθεστάτης ηλικιωμένης κυρίας.
Σαν μια συγκινητική ανθρώπινη ιστορία για ανθρώπους της παλιάς καλής μεσσιανικής εποχής που άρχοντες βασιλείς μέχρι και θαύματα έκαναν.
Σε αυτή τη μικρή μεσσιανικής θεματολογίας παρένθετη σε προπαγανδιστικό προεκλογικό χρονογράφημα ιστοριούλα μόνο το θαύμα λείπει και μια ανάλογη θρησκευτική διδασκαλία αντάξια ενός νέου γέροντος Παϊσίου.
Υ.Γ.
Φυσικά και δεν έχει τίποτα το μεμπτό η αγάπη για τους ηλικιωμένους αρκεί μόνο να μην περιορίζεται ηλικιακά μεν μόνο σε αυτούς που τη βγάζουν δεν την βγάζουν την πενταετία, χρονικά δε μόνο εντός της προεκλογικής περιόδου και ειδικότερα μόνο όταν κάμερες και δημοσιογράφοι ή πολύ καλοί φίλοι είναι παρόντες.
Τη θυμώδη σατιρική θυμηδιακή εδώ διάθεση μας προκάλεσε το γενικότερο σύνηθες σε προεκλογικές περιόδους υποτιμητικό της νοημοσύνης μας λυπηρό φαινόμενο της πρόσκαιρης χρήσης των εξωτερικών γνωρισμάτων της ανθρωπιάς , ευλάβειας κλπ για την προσέλκυση απλοϊκών ψηφοφόρων.
Μακάρι όλοι μας όλο αγκαλιές και αγάπες να έχουμε από τους υποψηφίους μας όλα τα χρόνια μας είτε τους εκλέγουμε είτε όχι.
Θα ήθελα όμως μόνο αντί να δακρύζουμε πάντα μόνο εμείς να μπορούν να δακρύσουν καμιά φορά και αυτοί όταν χρειάζεται. Και αυτό είναι μεν πολύ δύσκολο αλλά όταν είναι αληθινό εξόχως ανθρώπινο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου